Byliśmy w Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Bydgoszczy, żeby nie tylko zobaczyć, ale przede wszystkim zrozumieć, jak wygląda pomoc od tej strony, od której wszystko się zaczyna. To nie była bierna wizyta. Zadawaliśmy pytania, słuchaliśmy, analizowaliśmy konkretne sytuacje i uczyliśmy się, jak wygląda prawidłowe reagowanie w momentach zagrożenia.

Rozmawialiśmy o tym, jak poprawnie zgłaszać zdarzenia pod numer 112, co ma znaczenie, a co tylko utrudnia pomoc. Krok po kroku przechodziliśmy przez schemat rozmowy: co powiedzieć, jak mówić, czego nie pomijać i dlaczego spokój osoby zgłaszającej jest tak samo ważny jak szybka reakcja służb. Dla wielu z nas było to zderzenie wyobrażeń z rzeczywistością – okazało się, że chaos i nerwy potrafią odebrać cenne sekundy.

Dużym i bardzo praktycznym elementem spotkania były zagadnienia związane z ratowaniem życia. Rozmawialiśmy o tym, jak reagować w przypadku zachłyśnięcia – zarówno u dziecka, jak i u osoby dorosłej. Nie były to suche informacje, tylko konkretne przykłady, pytania uczestników i realne scenariusze, z którymi można spotkać się w domu, na ulicy czy w pracy. To wiedza, która zostaje w głowie, bo dotyczy najbliższych.

Dużo dowiedzieliśmy się o pracy operatorów numeru alarmowego, poznaliśmy specyfikę ich codziennych obowiązków oraz skalę odpowiedzialności, jaka na nich spoczywa. Uświadomiliśmy sobie, że po drugiej stronie telefonu zawsze jest człowiek, który musi w kilka chwil ocenić sytuację i uruchomić odpowiednie działania. To wzbudziło duży szacunek i wywołało wiele rozmów o stresie, koncentracji i pracy zespołowej.

Ta wizyta była dla nas realną lekcją odpowiedzialności, uważności i reagowania. To dokładnie ten rodzaj doświadczenia, który wzmacnia uczestników CIS – daje wiedzę, podnosi świadomość i buduje poczucie sprawczości.